Ormanda Fantazi Seven Escort Naz

Boğaz’ın serin ve hırçın sularının Sarayburnu kıyılarını dövdüğü, dondurucu bir kasım akşamüstü Çırağan Caddesi’ndeki asırlık çınarların son yaprakları poyrazla savrulurken, Beşiktaş’taki köklü bir lisenin son ders zili çaldı. On yedi yaşındaki Naz, okul ceketinin üzerine giydiği lacivert kaşe montunun önünü sıkıca kapatıp ağır ders kitaplarıyla dolu çantasını omzunda düzeltti. Sınıf arkadaşlarının Ortaköy’deki kafelerde oturup sıcak çikolata içme davetlerini içten bir tebessümle geri çeviren genç kız, adımlarını Sarayburnu surlarına bakan, XIX. yüzyıldan kalma üç katlı tarihi kargir bir binanın deniz katındaki uluslararası antika harita ve denizcilik gravürleri arşiv acentesine doğru hızlandırdı.

Naz, yedi ay önce babasını Haydarpaşa Limanı’ndaki antika bir yük gemisinin güverte onarımı sırasında kopan çelik halatın çarpmasıyla denize düşerek kaybetmesinden bu yana ailesinin tüm geçim yükünü sırtlanmıştı. Tophane’nin dik ve rutubetli sokaklarındaki eski kiralık bodrum katın masraflarını ödemek, kronik astım hastası annesinin buhar cihazı giderleri ile ortaokula giden küçük erkek kardeşinin okul harçlıklarını karşılayabilmek için hafta içi her gün ders bitiminde bu acentede akşam sekreteri ve antika gravür tescil kayıt personeli olarak çalışıyordu.

Acentenin içi; eskitme parşömen kâğıdı, deniz mürekkebi kokuları, Osmanlı dönemi portolan haritaları ve yüksek hızlı geniş format tarayıcıların ritmik vızıltısıyla kaplı kurumsal, şık ve son derece yoğun bir mekândı. Naz’ın görevi; Lizbon, Londra ve Venedik merkezli denizcilik tarihi enstitülerinden gelen XVII. yüzyıl Marmara ve Boğaziçi seyir haritalarına ait kâğıt asidite ve lif bozulma raporlarını sisteme girmek, Kültür Varlıkları Koruma Kurulu onay dosyalarını klasörlemek, gelen uluslararası kuryeleri karşılayarak nem oran test belgelerini teslimat defterine kaydetmekti. Yüksek tempolu bu sekreterlik işinde saatlerce ekran karşısında katalog kodlarını doğrulamaktan gözleri kurur, şık görünmek zorunda olduğu topuklu ayakkabılar içinde ayak tabanları sızlar ve dev arşiv tüplerini ahşap merdivenle üst raflara taşımaktan kolları ile sırtı ağrırdı.

Naz’ın en büyük arzusu ise İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih ve Arşivcilik Bölümü’nü kazanıp İstanbul’un zengin denizcilik mirasını koruyan uzman bir akademisyen-restoratör olmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmecede YKS Eşit Ağırlık özet kartları ile Tarih-Coğrafya ders föyleri hazır beklerdi. Bir yandan dahili telefon hatlarını bağlayıp kurye zimmetlerini onaylatırken, diğer yandan çekmecedeki paragraf, Osmanlı Türkçesi ve coğrafya sorularını zihninden çözmeye çalışıyordu.

O akşam, Deniz Müzesi özel sergisi için Lizbon’daki Uluslararası Kartografya Konseyi’ne gönderilecek yetmiş beş parçalık Acil Gravür Akreditasyon Dosyası’nın taranması, kodlanması ve e-imza portalına yüklenmesi son ana kaldı. Şirketin kıdemli operasyon sekreteri acil bir parşömen tespiti için Karaköy sahasına gidince, tüm tarama, kontrol, kodlama ve arşiv yükleme işi Naz’ın omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri kâğıt kesiklerinden sızlamaktan hissizleşmiş, bacakları yorgunluktan titriyordu. Taş binanın ağır kapısını kilitleyip Beşiktaş İskele Durağı’na doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi ve çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle İstanbul’un soğuk gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.